Tag: respect

Kan jouw kind grenzen stellen?

Leestijd: 3 minuten

Grenzen stellen; best lastig

Sommige kinderen – en niet alleen kinderen – vinden het moeilijk om hun grenzen te stellen. En dat ís ook moeilijk, voor iedereen (tenminste, voor velen van ons). Als je je grenzen wilt stellen zul je soms ‘nee’grens stellen moeten zeggen. Je zult soms iets moeten doen of laten waar die ander niet blij mee is. En dat valt niet mee. Want… dan vindt die ander jou misschien niet leuk meer, of je denkt dat die ander jou dan egoïstisch vindt. Of je bent gewoon bang om die ander te kwetsen. Je zult die ander pijn doen – denk je – als je nee zegt.

Is dat zo?

Maar… is dat zo? Doe je die ander pijn als je nee zegt? Vindt die ander jou niet leuk meer als je geen gehoor geeft aan zijn/haar vraag? Ben je egoïstisch als je voor jezelf kiest?

Ten eerste: Je kunt geen gedachten lezen. Je weet helemaal niet hoe erg die ander het vindt als je nee zegt. Misschien maakt het die ander helemaal niet zo veel uit. En je weet helemaal niet of die ander jou egoïstisch vindt. Misschien vindt die ander jou juist (stiekem) wel stoer als je nee zegt, omdat hij/zij dat zelf niet goed durft.

En wat als…

Lees verder

Deel dit via:

Jouw pijn of mijn pijn?

Leestijd: 4 minuten

Jouw pijn of mijn pijn?

Lastig

Het kan best lastig zijn merk ik – bij mezelf en bij anderen – om de pijn van anderen niet op jezelf te richten. Het is natuurlijk heel mooi, als je kunt meevoelen met een ander, als je kunt inschatten wat een gebeurtenis met de ander doet. Dat heet empathisch vermogen. Als je empathie voelt voor de ander, dan kun jeman die down is meevoelen met zijn situatie. Je kunt je inleven in de ander. Op zich is dat natuurlijk juist heel goed, en ook heel normaal. Als je ziet dat een ander huilt, ga je zelf soms ook huilen (het steekt aan). (Als je meer wilt lezen over wat empathie precies is, lees dan dit stuk eens op deze site. Super interessant, ben het er helemaal mee eens.) Als je echter zelf die pijn van de ander voelt, en denkt dat de pijn van jou is, dan zit je op de verkeerde weg. Er is dan geen grens tussen jou en de ander. Je vereenzelvigt jezelf met die ander. Maar … jij bent niet die ander.

Voorbeeld

Laat ik een voorbeeld noemen. Als een ander zijn huisdier is dood gegaan, dan kun je je (de een meer dan de ander) voorstellen dat dat een groot verdriet is. Je leeft met die ander mee en luistert naar zijn of haar verdriet. Stel, dat dat huisdier is doodgegaan in een periode dat jij er voor moest zorgen. Het is niet jouw schuld, het dier was al oud en het was gewoon voorbij. Hoe voel je je dan? Waarschijnlijk voelt dat  anders dan wanneer het was gebeurd als je niet er voor hoefde zorgen. Toch is de gebeurtenis op zich hetzelfde.

Een heel ander voorbeeld. Jouw kind wil naar een feestje, maar toevallig valt dat in jullie vakantie, en je bent niet thuis. Jouw kind wordt hier vreselijk verdrietig van. Dat zal jou waarschijnlijk ook raken. Maar voel je je dan schuldig? Of kun je het van je afzetten, en concluderen dat het verdriet van je kind is (en niet van jou)?

Nog een ander voorbeeld. Je kind heeft een cadeautje gekocht voor zijn vriendje. Hij heeft ontzettend zijn best gedaan om iets moois uit te zoeken. Ondanks dat is zijn vriend zeer teleurgesteld, en zelfs een beetje boos. Hoe kon hij nou zoiets kopen, daar houdt hij helemaal niet van. Hoe zal je kind reageren? Voelt hij zich schuldig? Is hij verdrietig omdat hij niet het juiste cadeautje gekocht heeft? Voelt hij zich tekort schieten? En is dat dan terecht?

Wiens pijn is het?

Lees verder

Deel dit via:

Verdeeldheid of eenheid?

Leestijd: 4 minuten

Eenheid: waar denk je dan aan?

Als je aan eenheid denkt, kun je denken aan eenheid in je huwelijk/relatie, maar ook aan eenheid met je kinderen bijvoorbeeld. En waar ik in deze tijd vooral aan denk is de eenheid in de maatschappij. Of moet ik zeggen: het gebrek aan eenheid?
Dat is voor mij de aanleiding geweest om over dit onderwerp te schrijven.
Je kunt je afvragen wat eenheid eigenlijk inhoudt.

Waar hangt eenheid van af?

Als je graag één wilt blijven, wat is dan belangrijk? Wat is één zijn eigenlijk? Kun je één zijn en toch verschillend?respect

Als ik naar mijn eigen relatie kijk, dan weet ik zeker dat je één kunt zijn en toch verschillend. Eén zijn betekent voor mij, dat je in de basis elkaar ‘erkent’. Je hebt respect voor elkaar. Je hebt vrede met elkaar. Je laat je niet uit elkaar drijven door verschillen. Je wilt bij elkaar horen, ‘no matter what’. En dat kan dus op verschillende niveaus. Hoe dan ook,  de basis is respect en erkenning. (lees meer over respect in dit blog.)

Moet je met iedereen een eenheid vormen?

Lees verder

Deel dit via:

Mensenrechten

Leestijd: 4 minuten

Het houdt me té veel bezig om er niet over te schrijven.

Wat zijn burgerrechten of mensenrechten

Mensenrechten zijn de basale rechten van ieder mens. Deze zijn vastgelegd in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (UVRM). Lees hier meer over op mensenrechten.nl. Het omvat bijvoorbeeld het recht op vrijheid van meningsuiting, recht van godsdienst en levensovertuiging, bescherming van de persoon en van zijn of haar privacy, recht op onderwijs, recht op gezondheid en recht op sociale voorzieningen.

Het zijn dus rechten, die eigenlijk heel logisch (zouden moeten) zijn. Er is bijvoorbeeld ook een recht op een eerlijk proces, en een verbod op foltering.  Lijkt mij logisch (maar dat blijkt niet altijd zo logisch te zijn in alle landen). En als ik kijk naar het recht op sociale voorziening, dan schort er in Nederland ook wel wat aan, helaas.

Vergelijking met het gezin

In een gezin zijn ook basis’rechten’. Je zou ze ook waarden kunnen noemen. Je kunt bijvoorbeeld als waarde hebben ‘we liegen niet tegen elkaar’. Of ‘we doen elkaar geen pijn’, en ‘We zorgen voor elkaar’.  In mijn ogen hele logische, basale waarden. Die (al of niet uitgesproken) waarden geven een basale veiligheid. Je kunt er op rekenen, dat de ander je niet voorliegt. Je hoeft niet bang te zijn dat de ander je pijn doet. (Helaas geldt ook dit niet voor alle gezinnen.)

De kunst

Lees verder

Deel dit via:

Week van respect

Leestijd: 3 minuten

Respect voor je kind

Het is deze week de week van respect. Respect is een behoorlijk moeilijk woord, zowel om uit te leggen als om uit te voeren. (Lees daar over in een eerder blog op mijn andere site.) Het is ongelooflijk belangrijk om respect te hebben voor elkaar. Voor elkaar, dus niet alleen kinderen naar ouders, maar ook ouders naar kinderen.

Geweldloze CommunicatieGeweldloze Communicatie

We hebben het afgelopen weekend weer een POWER-kamp gehad. Onze kernregel is: Respect. Voor de ander, voor de omgeving, voor jezelf. Als afsluiting van het kamp doen we altijd een oefening in Geweldloze Communicatie met ouders en kinderen. Ook hierin is de eigenlijke kern ‘respect’. Want waar gaat het onder meer om bij Geweldloze Communicatie: luisteren naar het gevoel van de ander, en horen wat zijn behoefte is. 

‘Gij zult niet vitten’ 😉 boze moeder

Lees verder

Deel dit via:

Een goed gesprek met je (puberende) kind

Leestijd: 5 minuten

Een goed gesprek met je kind

In een vorig blog behandelde ik algemene voorwaarden voor een goed gesprek, en ik mijn vorige blog ging het vooral om het nog jonge kind.

Ik dit blog wil ik het specifiek hebben over een goed gesprek met je oudere kind. Een gesprek met je (puberende) kind voeren is niet altijd zo gemakkelijk. Op een bepaald moment lijk je ‘afgedaan’ te hebben als ouder.

Het valt wel mee, gelukkig

Laat ik je eerst vertellen, dat dat ‘afgedaan hebben’ wel een beetje meevalt. Het lijkt soms misschien, dat je als ouder niet meer gezien wordt, en dat er totaal niet naar je geluisterd wordt, maar het is niet zo erg als het lijkt. Op een bepaalde leeftijd zijn leeftijdsgenootjes belangrijker dan de ouders, maar …. over echt belangrijke zaken – de diepere waarden – zijn ouders en kinderen het vaak wel eens. De problemen vormen zich vaak op het terrein van de ‘persoonlijke smaak’, zoals een totaal andere kledingkeuze, andersoortige muziek enzovoort. Vraag je als ouder af, wanneer iets ècht de moeite waard is om je druk over te maken, en het aantal aanvaringen met je kind zal behoorlijk kunnen dalen. En vergeet niet: je gedrag als ouder is belangrijker dan je woorden!!

De communicatie

Lees verder
Deel dit via:

Tijd voor een time-in

Leestijd: 3 minuten

stop, time-inTijd voor een time-in

Huh? Het is toch een time-out? Typefoutje zeker?!

Nee, het is geen typefoutje. Ik kwam deze term tegen in een boek dat ik las, en ik vind hem geweldig: een time-in.

Wat is dat dan, een time-in?

Het lijkt wel een beetje op een time-out. Bij een time-out stop je even je activiteiten. Dat doe je bij een time-in ook; je staat even stil. En bij dat stilstaan kijk je bij jezelf naar binnen. Wat gebeurt er met/in mij? Wat maakt, dat ik reageer zoals ik reageer? Vat voel ik? Waar heb ik (blijkbaar) behoefte aan? (Klik voor een lijst met voorbeelden van gevoelens hier, en voor een lijst met algemene behoeften hier. Dit kan je helpen om het duidelijker te krijgen. Ze komen nog op de site van WILcoaching te staan als gratis downloads.)

Soms heb je even een time-in nodig

Even naar binnen kijken helpt je om Lees verder

Deel dit via:

7 tips om om te gaan met je ‘falende’ tiener

Leestijd: 5 minuten

Verschillende soorten falen

Na de ‘boze tieners‘ en de ‘teruggetrokken tieners‘ besproken te hebben in mijn vorige blogs, deze keer over hoe om te gaan met ‘falende’ tieners. Tieners moeten zelfstandig worden, maar zullen zeker falen in hun weg daar naar toe (zoals we allemaal gefaald hebben). Er zijn verschillende soorten van falen. Er zit dus ook verschil in hoe je het falen ervaart. Het ene soort raakt je dieper dan het andere soort.

Niet voldoen aan de verwachtingenverwachting

Je kind kan falen doordat het niet aan jouw verwachtingen als ouder voldoet. Je kunt je dan afvragen of jouw verwachtingen misschien te hoog gesteld zijn. Verwacht je teveel van je kind? Dan kan je kind niet anders dan falen. Het is goed om daar bewust van te zijn, en dat te onderzoeken als je kind faalt. Wees dus realistisch in wat je van je kind verwacht.

Dit geldt bijvoorbeeld voor de mate waarin je iets van je kind verwacht. Moet je kind altijd de wedstrijd winnen, of is een derde of nog lagere plaats ook goed? Het geldt ook voor wat je van je kind verwacht. Wil je dat je dochter een geweldige danseres wordt, maar houdt je dochter helemaal niet van dansen? Of verwacht je dat je zoon een geweldige voetballer wordt, maar heeft hij helemaal niets met voetballen? Dan zul je zeker teleurgesteld worden, en je kind zal falen (in jouw ogen, maar ook in zijn/haar eigen ogen. Hij/zij zal niet kunnen voldoen aan wat jij van hem of haar verwacht. En dat is niet opbouwend voor je kind.)

‘Moreel’ falen

schaamteHet andere soort falen zou je moreel falen kunnen noemen. Lees verder

Deel dit via:

Help, mijn kind vertelt niets meer!

Leestijd: 3 minuten

Help, mijn kind vertelt me niets meer!

Vorige keer heb ik geschreven over hoe je kunt omgaan met een boze tiener. Maar niet iedere tiener reageert met boosheid. Je hebt ook kinderen die zich in de tienertijd juist terugtrekken. Ze vertellen jou doorgaans niets meer. Je hebt geen idee wat er in hen omgaat. Je hebt het gevoel, dat je de vat op hen kwijt bent.tiener, terugtrekken

En ….. misschien is dat in zekere zin ook wel zo

Want ook hier is de oorzaak, dat de tiener onafhankelijkheid ontwikkelt. Je voedt je kind op tot zelfstandige mensen, ten minste, dat is de bedoeling toch? En zelfstandige mensen leren zelf na te denken, maken zelf hun keuzes. Jij bent dat echter nog niet echt gewend. Tot de tienertijd kun je nog aardig wat keuzes voor je kind maken. Maar dat moet veranderen. En je tiener voelt dat in elke vezel. Hoezo, ik moet om tien uur thuis zijn. Hoezo, ik moet gezond eten. Hoezo mag ik niet met die vrienden omgaan. Je tiener gaat zich tegen jou afzetten, anders komt hij/zij nooit los. En sommige tieners doen dat door zich terug te trekken. Als ze niets zeggen, krijgen ze ook geen commentaar. ‘Ik regel het zelf wel, ik heb jou niet nodig’, dat is wat ze communiceren.

Controle

Je kunt jezelf afvragen, of Lees verder

Deel dit via:

POWER – waar word je sterk van als ouders

Leestijd: 3 minuten

POWER

We hebben afgelopen weekend een POWER-kamp gehad. Dit is een kamp voor kinderen van 10 – 14 jaar, waarin alles in het teken staat van fysieke, mentale, sociale en emotionele weerbaarheid. In zo’n POWER-kamp zijn we met de kinderen bezig om ze op die vlakken sterker te maken. En ik kan zeggen: Het was een super weekend, vol power.

Hoe werkte het

We waren met vijf coaches op 12 kinderen. Dat is sowieso al heel erg fijn. Er was dus ontzettend veel Persoonlijke aandacht voor de kinderen. Er werden (minimaal) twee coaches ingezet bij elk onderdeel. Als er dan extra aandacht nodig was voor een kind, dan kon die aandacht gewoon gegeven worden. Dat is ontzettend fijn en belangrijk, zowel voor het kind als voor de coach.

Het kamp begon met het communiceren van de regels. Eén regel hadden we slechts: Respect voor elkaar. We hebben het besproken met elkaar. Wat is respect. Hoe laat je dat zien. Wat doe je dus wel, en wat doe je dus niet. Hier werd ook herhaaldelijk aan gerefereerd tijdens het kamp. En kinderen weten het echt heel goed!

De spellen waren gericht op de Weerbaarheid. Fysiek, maar ook Emotioneel. Hoe laat je de ander bij voorbeeld weten dat je iets niet wilt. Ga je boos schreeuwen, of duwen, of vertel je de ander op een rustige manier wat het met je doet, en laat je weten dat je dit niet wilt zo. Met respect.teamwerk

En natuurlijk was er heel veel aandacht voor de Omgang met elkaar, de samenwerking. Dat zit al opgesloten in het feit, dat je met elkaar op kamp bent. Maar ……. hoe ga je daar dan mee om. Kun je gewoon doen waar je zin in hebt, of moet je ook rekening houden met de anderen. Ook in de spellen kwam dit naar voren: Hoe zorg je, dat je de meeste punten binnenhaalt voor je team. Hoe kun je gebruik maken van elkaars kennis. Wat hebben we veel enthousiaste samenwerking gezien, geweldig. Sommige kinderen zijn daar echt een stukje verder in gegroeid. Mooi om te zien.

Waar ik blij van werd

Af en toe is zo’n kamp best pittig. Je hebt misschien niet met elk kind een klik. Sommige dingen vind je misschien lastig om te doen of om te laten. En dan is het zó fijn dat je met een groep verschillende mensen bent. Waar de vrouwen het wat ‘zwaar’ hadden, wisten de mannen hoe je daar het beste mee om kon gaan. En waar de mannen niet voelden hoe ze het beste konden reageren, konden de vrouwen het overnemen. Een prachtige aanvulling op elkaar. We zijn er als team ook weer van gegroeid, net zoals de kinderen.

Het nut van anders zijn

Dat is het mooie van dat je allemaal anders bent. Je vult elkaar aan. De kinderen hebben mogen ontdekken welke kwaliteiten zij  hebben. Wij – als team – hebben ook ontdekt dat we allemaal onze eigen kwaliteiten hebben. Daarom is het ook zo goed om samen te werken. Je vult elkaar aan.

Wat heb jij hier aan als ouder

  1. Heb respect voor je kind. Ook je kind verdient respect. Het heeft zijn eigen gedachten(wereld) en ideeën, en dat hoeven niet de jouwe te zijn.
  2. Heb persoonlijke aandacht voor je kind. En dan bedoel ik: échte aandacht. Niet, omdat het er om vraagt, of omdat de situatie er om vraagt, maar omdat jij het wilt geven. Trek tijd uit voor je kind. Observeer het af en toe, en verdiep je in zijn/haar gevoelens en leefwereld. En neem tijd om af en toe iets samen te doen, alleen jij en je kind.
  3. Bestraf je kind niet te snel. Probeer te laten ontdekken wat de gevolgen zijn van zijn/haar gedrag. Geef ruimte om fouten te maken, en laat je kind ervaren en leren door deze fouten. Daar leert het meer van dan wanneer jij het er voor straft. Als je kind iets doet wat niet door de beugel kan, bespreek het dan. Laat zien wat er gebeurt. Wat  heeft een kind er aan, als het voor straf naar zijn kamer moet. Als het iets doet wat niet goed is, geef hem dan de kans om het weer ‘recht te zetten’.
  4. Doe dingen in ’team’verband. Plan met het hele gezin leuke dingen in. Dat hoeft geen (extra) geld te kosten. Je kunt met elkaar een eind gaan fietsen, met een picknickmand achterop. Je kunt een spelletjesavond invoeren. Je kunt naar een (gratis) gelegenheid gaan, zoals een openbare speeltuin of een kinderboerderij, je kunt een boswandeling maken, je kunt spelletjes doen in het bos. Bedenk wat voor jullie gezin leuk zou zijn, en houd rekening met elkaar. Je kunt bij toerbeurt iemand laten kiezen welke activiteit wordt gedaan.
  5. Besef dat je als ouders verschillend bent, en dat het ontzettend nuttig is om verschillend te zijn van elkaar. Wees beiden bewust van je sterke en minder sterke kanten. Verdiep je in elkaar, en in elkaars verschillende kanten en inzichten. We kunnen soms doorslaan in onze eigen kwaliteit, waardoor we de andere kant niet meer zien. Dat is jammer. Respecteer elkaar als ouder, en combineer jullie sterke kanten. Jullie zijn samen ook een team; een ouderteam.

Heb je vragen hierover, op wil je iets kwijt, laat dan hieronder je reactie achter. Ik reageer altijd.

En ik ben benieuwd: zien jullie jezelf als een ouderteam? 

Deel dit via:

© 2022 Ik ben Ik – Kindercoaching

Webrealisatie & beheer door: Optosite omhoog

Mag ik er even tussendoor?

Heb je m’n gratis downloads al gezien?

Je kunt mijn

e-boek ’12 spelletjes en diverse tips’   e-boek met spelletjes en tips

 en/of
de Helpende Gedachten Kaartjes  helpende gedachten

en/of
7 tips voor een betere communicatie met je kindtips voor een betere communicatie met je kind

gratis downloaden

Ga hiervoor naar mijn pagina ‘tips en gratis downloads‘ en vraag het aan.

(opent in een nieuw tabblad)