Categorie: Blog (pagina 1 van 6)

Trauma, wat ‘moet’ je er mee

Leestijd: 3 minuten

Trauma, wat ‘moet’ je er mee?

Vandaag heb ik een trainingsdag gehad over trauma. Ik deel graag wat gedachten hierover met jullie,

Wat is trauma

Trauma is niet te vangen in bepaalde ‘scores’. Het is niet zo, dat een bepaalde situatie voor iedereen een trauma oplevert. En je kunt ook niet zeggen dat iets geen trauma kan opleveren als jij (of wie dan ook) bepaalt dat het ‘niet zo erg is’.

Ervaren

Of iets een trauma wordt hangt af van hoe de persoon zelf het ervaart. Een trauma krijg je als je iets negatiefs meemaakt wat zich ‘in je nestelt’ als het ware. Als je later dan iets bepaalds ziet, ruikt, proeft, voelt of hoort kan dat er voor zorgen dat je in één keer terugbent bij die bepaalde ervaring. Zo kan een kind bij wijze van spreken extreem gedrag vertonen als hij een dranklucht ruikt, doordat hij bijvoorbeeld mishandeld is door zijn dronken vader. Of alleen maar een rode trui hoeft te zien waardoor hij ‘ontspoort’, omdat hij iets pijnvols heeft meegemaakt in bijzijn van iemand met een rode trui. Dat zijn dan triggers waardoor er bij het kind iets ‘aan gaat’. Er gaan zogezegd alarmbellen rinkelen terwijl er in feite niets aan de hand is.

Onwenselijk gedrag

Lees verder

Deel dit via:

Wat is de beste opvoeding

Leestijd: 2 minuten

Hoe voed jij je kinderen op?

Er zijn verschillende ‘soorten’ opvoeding. Ik heb hier uitgebreid over geschreven in dit blog.

Even een opsomming. Je hebt:

  • de autoritaire stijl
  • de permissieve stijl
  • de autoritatieve stijl
  • de onverschillige stijl

Nu zal niemand slechts één stijl toepassen, het is altijd een mix van de verschillende stijlen. Het is wel nuttig om bij jezelf na te gaan welke stijl bij jou de overhand heeft. Reflecteer daarop, en bepaal of dit is hoe je het wilt doen.

Maar…

Hoe je stijl er ook uit ziet, waar het uiteindelijk van afhangt is hoe je zelf de opvoeding ‘voorleeft’. Je kunt nog zo veel nuttige lessen aan je kind(eren) geven, maar als je in de praktijk iets anders laat zien, zal je kind dát uiteindelijk oppikken. (Ik heb daar al eerder over geschreven in dit blog.)selfie aap

Bewust zijn

Je bent je daar waarschijnlijk niet altijd van bewust, maar zo werkt het echter wel. Denk maar eens Lees verder

Deel dit via:

Wat is Emotionele Intelligentie en waarom is het belangrijk?

Leestijd: 3 minuten

Emotionele Intelligentie (EQ)

De vorige keer (in het blog op mijn webpagina voor volwassenen) heb ik het gehad over intelligentie en wijsheid, en heb je gezien dat wijsheid een stuk waardevoller is dan intelligentie. In dit blog wil ik de Emotionele Intelligentie (EQ) bespreken.

Wat houdt dat in, Emotionele Intelligentie?

Emotionele Intelligentie is het wijs kunnen omgaan met emoties (hier hebben we de wijsheid weer 😉 ). Als je emotioneel intelligent bent kun je de emoties van jezelf en anderen waarnemen, interpreteren en er verstandig mee om gaan (reguleren). Je hebt jezelf (je eigen emoties) dus in de hand, en kunt ook goed reageren op de emoties van anderen. Je laat je dus niet leiden door je boosheid bijvoorbeeld, maar denkt eerst na over wat wijs is om te doen. Je reageert niet vanuit je gevoel, maar laat gevoel en verstand samenwerken. Je herkent en erkent je gevoel (weet hoe je je voelt) en denkt na over een passende reactie.

Laat hart en verstand samenwerken

Kun je EQ leren/verbeteren?

Lees verder

Deel dit via:

Heb jij dat ook? Zó irritant

Leestijd: 3 minuten

Zó irritant als je niet doet wat je eigenlijk wel zou willen

(of juist doet wat je niet wilt)irritant

Heb jij  dat wel eens, dat je niet doet wat je eigenlijk wel zou willen doen? Of andersom: dat je doet, wat je eigenlijk niet zou willen doen.

Dat je bij voorbeeld al heel lang denkt ‘ik ga die en die bellen’, maar dat dat steeds niet gebeurt, omdat je er gewoon tegenop ziet. Of dat je reageert op een manier die je niet wilt, en dat je dan denkt ‘nou doe ik het wéér’. Je hebt jezelf dan dus niet onder controle. Heel vervelend.

Hoe komt dat nou?

Lees verder

Deel dit via:

Theory of mind; alleen bij kinderen?

Leestijd: 3 minuten

Wat is de Theory of mind?

De Theory of mind ontwikkelt zich bij kinderen tussen hun derde en zesde levensjaar. Het betekent, dat een kind zich kan voorstellen dat een ander anders denkt dan hij. Heel basaal is het het kunnen verplaatsen in de ander zijn gezichtspunt. Als je tegenover elkaar zit bij een voorwerp ziet de een iets anders dan de ander. Dat te kunnen begrijpen is het begin van de Theory of mind.

Een grappig voorbeeldje van hoe je je kunt ‘vergissen’

Lees verder

Deel dit via:

Dankbaarheid – waarom is dat belangrijk?

Leestijd: 4 minuten

Dankbaarheid

Dankbaar zijn heeft zó’n grote invloed op hoe je je voelt; ik denk, dat dat vaak onderschat wordt. dankbaarheid uiten

Als je dankbaar bent zie je de positieve kanten van iets. En die positieve kanten zijn er altijd in het leven. Daarmee wil ik de negatieve kanten niet bagatelliseren, die zijn er ook heus; soms veel, soms weinig. Er zullen momenten zijn waarop het moeilijk is de positieve kanten te zien, of ze worden overruled door de negatieve kanten. En toch… probeer ook de positieve kanten te zien. Als je die namelijk niet ziet, worden de negatieve dingen nog zwaarder. Wat helpt het om de negatieve dingen te benadrukken? Ontken ze niet, maar geef ze ook niet teveel aandacht. Erken dat ze er zijn, accepteer ze (tenzij je er iets aan kunt doen), en draag ze. Kijk daarbij dus ook naar de positieve kanten, zodat je ‘op de been blijft’. Je kunt dan – ondanks de problemen – toch dankbaar zijn voor de goede dingen die er ook zijn, en dat geeft kracht.  Dat dankbaarheid gelukkiger maakt is ook wetenschappelijk aangetoond, maar je hebt het vast zelf ook wel ervaren.

Psychologiemagazine heeft hier ook een artikel aan gewijd (https://www.psychologiemagazine.nl/artikel/dankjewel-voor/). Je kunt daar ook een dankbaarheidstest doen.
De Universiteit Twente heeft zelfs een app ontwikkeld om dankbaarheid te trainen, met wetenschappelijke onderbouwing (https://www.utwente.nl/nl/bms/zenn/Wetenschappelijke%20onderbouwing/)

‘Verklaar je nader’

Lees verder

Deel dit via:

Ben jij té verantwoordelijk?

Leestijd: 3 minuten

Verantwoordelijk of té verantwoordelijk?

Ben jij een verantwoordelijk persoon? Neem jij snel de verantwoording op je? Voel je jezelf snel schuldig?

beschuldigende vingerKijk: verantwoordelijkheid is ontzettend belangrijk. Té veel mensen voelen zich niet verantwoordelijk. ‘Dat is toch zeker niet mijn schuld? Daar kan ík toch niets aan doen? Dat komt omdat jij…..! Ja, dan moet jij ook niet zo…..’ Uitspraken om de verantwoordelijkheid te ontlopen, de schuld bij de ander te leggen. Jíj kan er tenslotte niets aan doen, het ligt aan de ander.

Ik hoop niet, dat jij zo in elkaar zit. Met zo’n houding komt er nooit een verandering. Je zult nooit leren van je fouten, want… die maak je niet. Je schuift alles af op de ander, want jij kunt er niets aan doen (en dan helaas dus ook niet in het positieve).

Té verantwoordelijk

Lees verder

Deel dit via:

Wat kunnen we leren van de tuin

Leestijd: 3 minuten

De tuin als metafoor

Geïnspireerd door het mooie lenteweer en mijn acties in de tuin moest ik weer denken aan de metafoor die ik in mijn eerste blog gebruikt heb: Opvoeden is als Natuurlijk Tuinieren. (Lees hem hier als je wilt weten waar het over gaat.)

Een tuin is een mooie metafoor voor heel het leven, niet alleen voor de opvoeding.

Enkele thema’s

Lees verder

Deel dit via:

Kan jouw kind grenzen stellen?

Leestijd: 3 minuten

Grenzen stellen; best lastig

Sommige kinderen – en niet alleen kinderen – vinden het moeilijk om hun grenzen te stellen. En dat ís ook moeilijk, voor iedereen (tenminste, voor velen van ons). Als je je grenzen wilt stellen zul je soms ‘nee’grens stellen moeten zeggen. Je zult soms iets moeten doen of laten waar die ander niet blij mee is. En dat valt niet mee. Want… dan vindt die ander jou misschien niet leuk meer, of je denkt dat die ander jou dan egoïstisch vindt. Of je bent gewoon bang om die ander te kwetsen. Je zult die ander pijn doen – denk je – als je nee zegt.

Is dat zo?

Maar… is dat zo? Doe je die ander pijn als je nee zegt? Vindt die ander jou niet leuk meer als je geen gehoor geeft aan zijn/haar vraag? Ben je egoïstisch als je voor jezelf kiest?

Ten eerste: Je kunt geen gedachten lezen. Je weet helemaal niet hoe erg die ander het vindt als je nee zegt. Misschien maakt het die ander helemaal niet zo veel uit. En je weet helemaal niet of die ander jou egoïstisch vindt. Misschien vindt die ander jou juist (stiekem) wel stoer als je nee zegt, omdat hij/zij dat zelf niet goed durft.

En wat als…

Lees verder

Deel dit via:

Jouw pijn of mijn pijn?

Leestijd: 4 minuten

Jouw pijn of mijn pijn?

Lastig

Het kan best lastig zijn merk ik – bij mezelf en bij anderen – om de pijn van anderen niet op jezelf te richten. Het is natuurlijk heel mooi, als je kunt meevoelen met een ander, als je kunt inschatten wat een gebeurtenis met de ander doet. Dat heet empathisch vermogen. Als je empathie voelt voor de ander, dan kun jeman die down is meevoelen met zijn situatie. Je kunt je inleven in de ander. Op zich is dat natuurlijk juist heel goed, en ook heel normaal. Als je ziet dat een ander huilt, ga je zelf soms ook huilen (het steekt aan). (Als je meer wilt lezen over wat empathie precies is, lees dan dit stuk eens op deze site. Super interessant, ben het er helemaal mee eens.) Als je echter zelf die pijn van de ander voelt, en denkt dat de pijn van jou is, dan zit je op de verkeerde weg. Er is dan geen grens tussen jou en de ander. Je vereenzelvigt jezelf met die ander. Maar … jij bent niet die ander.

Voorbeeld

Laat ik een voorbeeld noemen. Als een ander zijn huisdier is dood gegaan, dan kun je je (de een meer dan de ander) voorstellen dat dat een groot verdriet is. Je leeft met die ander mee en luistert naar zijn of haar verdriet. Stel, dat dat huisdier is doodgegaan in een periode dat jij er voor moest zorgen. Het is niet jouw schuld, het dier was al oud en het was gewoon voorbij. Hoe voel je je dan? Waarschijnlijk voelt dat  anders dan wanneer het was gebeurd als je niet er voor hoefde zorgen. Toch is de gebeurtenis op zich hetzelfde.

Een heel ander voorbeeld. Jouw kind wil naar een feestje, maar toevallig valt dat in jullie vakantie, en je bent niet thuis. Jouw kind wordt hier vreselijk verdrietig van. Dat zal jou waarschijnlijk ook raken. Maar voel je je dan schuldig? Of kun je het van je afzetten, en concluderen dat het verdriet van je kind is (en niet van jou)?

Nog een ander voorbeeld. Je kind heeft een cadeautje gekocht voor zijn vriendje. Hij heeft ontzettend zijn best gedaan om iets moois uit te zoeken. Ondanks dat is zijn vriend zeer teleurgesteld, en zelfs een beetje boos. Hoe kon hij nou zoiets kopen, daar houdt hij helemaal niet van. Hoe zal je kind reageren? Voelt hij zich schuldig? Is hij verdrietig omdat hij niet het juiste cadeautje gekocht heeft? Voelt hij zich tekort schieten? En is dat dan terecht?

Wiens pijn is het?

Lees verder

Deel dit via:
Oudere berichten

© 2023 Ik ben Ik – Kindercoaching

Webrealisatie & beheer door: Optosite omhoog

Mag ik er even tussendoor?

Heb je m’n gratis downloads al gezien?

Je kunt mijn e-boek ’12 spelletjes en diverse tips’   e-boek met spelletjes en tips

 en/of
de Helpende Gedachten Kaartjes  helpende gedachten

en/of
7 tips voor een betere communicatie met je kindtips voor een betere communicatie met je kind

gratis downloaden

Ga hiervoor naar mijn pagina ‘tips en gratis downloads‘ en vraag het aan.

(opent in een nieuw tabblad)